Feest zalige Anna van Sint Bartholomeus: homilie P.Provinciaal Karmel Antwerpen 8 juni 2019

Gepost door Paul op 10 juni 2019.

+

Goede zusters, Beste leden van de broederschap,

Broeders en zusters,

 

Het is vandaag de vooravond van het hoogfeest van Pinksteren. In feite staat het gebeuren dat de leerlingen van Jezus ervaren dat de beloofde Helper gekomen is : de Geest die u alles zal ingeven wat je moet zeggen. Zo heeft Jezus het beloofd. Meer nog … diezelfde Geest bezielt de leerlingen om de boodschap van Jezus uit te dragen in woord en daad.

Er is vandaag rondom ons nogal wat gedruis van al te menselijk bezig zijn. Tegen al dat hedendaagse gedruis brengt Jezus iets anders in: ‘Vrede zij u.’ En Hij vervolgt: ‘Ontvang de heilige Geest’, en dat is de Geest die de band met Jezus bestendigt, en die geloof geeft en kracht.

Het is de Geest die Teresia de Ahumada heeft bezield: in alles wilde zij Jezus beminnen en Hem als zijne Majesteit eren. Haar leven is vanuit de kracht van Gods Geest zo sterk met Jezus verbonden geraakt dat ze een nieuwe naam kiest: Teresa de Jesus! Meteen staat haar levensdoel vast: de verbondenheid met de Heer Jezus. Alles wat ze de laatste twintig jaar van haar leven heeft gedaan moeten we in dat perspectief bekijken.

En dan is er naast deze intelligente, temperamentvolle en daadkrachtige vrouw Teresa de Jesus … die andere grote karmelietes: Anna van St-Bartholomeus. Een eenvoudig boerenmeisje, maar Teresia onderkende onmiddellijk haar vele talenten én haar warme menselijkheid. Het klikte tussen die twee…Anna werd de secretaresse van Teresia, later ook haar verzorgster, steun en toeverlaat. Het werden hartsvriendinnen.

Het klinkt niet echt streng kloosterlijk, ik weet het. Toch bedoel ik het zo. Ik had twee keer het voorrecht de kloostercellen van Anna en Teresia te mogen bezoeken in het klooster van San José in Avila. Ze woonden naast elkaar in dat klooster. Het moet een drukke uitwisseling geweest zijn tussen die twee...hun ervaringen van een leven in Gods aanwezigheid, in een gemeenschap ...

Het Pinksterwonder wordt beschreven als een gedruis. Een gedruis dat over de hele wereld en voor alle volkeren weerklinkt, zodat iedereen in zijn eigen taal over Gods grote daden hoort spreken. Zijn daden van liefde en vrede, van inzet en respect, van barmhartigheid en gerechtigheid. De apostelen zijn nieuwe mensen geworden: ze zijn van dan af niet bang meer. Integendeel, ze verkondigen het Jezusverhaal. Ze organiseren de eerste christen gemeenschappen. Ze zijn zelfs niet meer bang wanneer dit alles ten koste van hun eigen leven gaat.

Eeuwen later zie ik in mijn verbeelding die twee vrouwen: Teresa en Anna. Ook zij zijn bezig met het verhaal van Jezus. Ze diepen het uit…vanuit de kracht van de H.Geest. Beiden kennen ze de ervaring van een leven in Jezus’ nabijheid. Beiden vinden de kracht om ongemakken te trotseren bij de zovele kloosterstichtingen. Eerst samen; maar na Teresa’s dood gaat het voor Anna verder doorheen Frankrijk, in Vlaanderen en uiteindelijk hier op deze plek in Antwerpen.

De zalige Anna, ze is het net zoals de apostelen nooit moedeloos geworden. Ze kende moeilijkheden. Ze moest zich bij momenten echt doorzetten en kwam daardoor in botsing met anderen… Maar voor alles is ze een vrouw met een groot geloof, iemand die leeft met hoop en liefde. Door haar manier van zijn als mens én religieuze slaagde ze er in dat geloof, die hoop en die liefde ook door te geven aan vele anderen.

Men is haar “het moederke van de Rosier” gaan noemen … Mensen toch! De zalige Anna was geen “moederke”… geen braaf nonneke! Ze was karmelietes: met hart en ziel en met al haar krachten. Een moeder voor haar zusters én voor wie een beroep op haar deden, dat wel. Men vroeg om haar voorspraak bij God; men rekende op haar gebed. Haar raadgevingen sloeg men niet in de wind.

Voor mij is en blijft de zalige Anna een voorbeeld van wat christen zijn betekent: het ontplooit een mens in zijn totaliteit. Verbonden leven met Jezus maakte haar meer mens met de mensen. Bij Jezus leerde ze ook de eenzaamheid en de stilte waarderen…leerde ze bidden tot God de Vader.

Op het hoogfeest van Pinksteren zingt de Kerk de hymne Veni creator Spiritus… Ik haal daaruit een stukje :       

Kom Schepper, Geest, daal tot ons neer,

houd Gij bij ons uw intocht, Heer;

vervul het hart dat U verbeidt,

met hemelse barmhartigheid.

Gij zijt de gave Gods, Gij zijt

de grote Trooster in de tijd,

de bron waaruit het leven springt,

het liefdevuur dat ons doordringt.

Gij schenkt uw gaven zevenvoud,

O hand die God ten zegen houdt,

O taal waarin wij God verstaan,

wij heffen onze lofzang aan...

Anna van Bartholomeus: vervuld met die hemelse barmhartigheid, doordrongen van het liefdevuur van Gods Geest … Jij bent voor ons een gave Gods. Een levend getuigenis van de grote daden die God met mensen voor heeft.

Anna van Bartholomeus: wil voor ons bidden, wees onze voorspreekster bij de Heer, vraag Hem om goede roepingen voor de Vlaamse Karmel.           Amen.

 

P.Paul De Bois OCD     provinciaal en prefect van de broederschap van de zalige Anna